خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۴ - نیز در مدح اتسز
ترجیعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای توتیای دیدهٔ من خاک کوی توکم گشته آبروی من از عشق روی تو
۲
همچون نسیم خلد بود نزد من به قدربادی که او نشان دهد از خاک کوی تو
۳
ای یوسف زمانه، چو یعقوب بودکه‌آرد به من نسیم سحرگاه بوی تو؟
۴
پشتم خمیده گشت چو چوگان ز بار غمدر آرزوی آن زنخ همچو گوی تو
صفحهٔ ۱ از ۱۴