خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۳ - دربارۀ ادیب صابربن اسمعیل ترمذی
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صابر، ای چون صبر ذات تو گزیده نزد عقلتا نپنداری که در هجرت دل من صابرست
۲
هست چندان آرزوی تو مرا ، کز وصف آنهم کتابت عاجزست و هم عبارت قاصرست
۳
عقل من مغلوب و شوق طلعت تو غالبستجان من مقهور و رنج فرقت تو قاهرست
۴
غایبست از مسکن تو شخص مسکینم و لیک هر کجا شخص تو باشد جانم آنجا حاضرست
صفحهٔ ۱ از ۶