خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا ، همه خطاب تو با من جفا بودوز من جفات را همه پاسخ وفا بود
۲
هرگز مباد با تو جفاکار روزگارورچه همیشه کار تو با من جفا بود
۳
ای نزد من ز جان و دل من عزیز ترقصدت همه بجان و دل من چرا بود؟
۴
با روی تست عشق روا و بدین سببهرچ آن ز تو به‌روی من آید روا بود
صفحهٔ ۱ از ۳