خلوتی با جامی
بخش ۶۸ - به بام برآمدن وی قدس سره هر آخر روز و با آفتاب خطاب کردن
دفتر دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم ز وی آورند کآخر کارچون شد این درد بر دلش بسیار
۲
چهره خور چو زرد فام شدیشیخ دین بر کنار بام شدی
۳
اشک چون ریختی گهر سفتیرو به خورشید کردی و گفتی
۴
کای جهانگرد آسمان پیمایشب تاریک کاه روز افزای
صفحهٔ ۱ از ۴