خلوتی با جامی
بخش ۱۶ - حکایت آن می‌پرست که به مراتب کمال پیوست؛ از وی سبب آن پرسیدند گفت این از برکت آن یافتم که هرگز جام می بر لب نیاوردم که بر عزیمت آن بوده باشم که به جام دیگر آلوده گردم
سلامان و ابسال
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌پرستی رو به راه توبه کردوز گنه جا در پناه توبه کرد
۲
یافت از توبه مقامات بلندوآمدش صید ولایت در کمند
۳
سال‌ها در کار می بشتافتیاین کرامت از چه خصلت یافتی؟
۴
گفت هر گاهی که جام می به لبمی‌نهادم بهر شادی و طرب
صفحهٔ ۱ از ۲