خلوتی با جامی
بخش ۱۰۹ - عقد سی و چهارم در سماع که از خود گذشتن است و آستین بر خلق افشاندن نه گرد خود گشتن و از خدای بازماندن
سبحةالابرار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای درین خوابگه بی خبرانبی خبر خفته چو کوران و کران
۲
سر برآور که درین پرده سرایمی رسد بانگ سرود از همه جای
۳
بلبل از منبر گل نغمه نوازقمری از سرو سهی زمزمه ساز
۴
فاخته چنبر دف کرده ز طوقاز نوا گشته جلاجل زن شوق
صفحهٔ ۱ از ۸