خلوتی با جامی
بخش ۱۲۵ - حکایت حکیم سنایی رحمه الله که در وقت وفات این بیت می خواند
سبحة‌الابرار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازگشتم از سخن زیرا که نیستدر سخن معنی و در معنی سخن
۲
چون سنایی شه اقلیم سخنراقم تخته تعلیم سخن
۳
خواست گردون که فرو شوید پاکرقم هستیش از تخته خاک
۴
بر سر بستر کین افکندشهمچو سایه به زمین افکندش
صفحهٔ ۱ از ۴