خلوتی با جامی
بخش ۵۶ - در بی وفایی عالم و سرعت زوال حیات فانی
لیلی و مجنون
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گیتی که نشیمن زوال استآسوده دلی در او محال است
۲
ماتمکده ایست تیره و تنگدر وی ز وفا نه بوی نی رنگ
۳
هر گل که برآید از گل اوچاک است ز خار غم دل او
۴
هر لاله که بردمد ز باغشباشد ز فنا به سینه داغش
صفحهٔ ۱ از ۱۰