خلوتی با جامی
بخش ۷۲ - تعزیت گفتن حکیم پنجم
خردنامه اسکندری
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حکیم چهارم چو گفت آنچه گفتز باغ دل پنجم این گل شگفت
۲
که ای گلبن باغ شاهنشهیکه مانده ست دامانت از گل تهی
۳
اگر کرد گل سست پیوندییبه یاد ویت باد خرسندیی
۴
کسی را که شد میوه دل ز دستز فوت گلی شاخ عیشش شکست
صفحهٔ ۱ از ۳