خلوتی با میبدی
۵ - النوبة الثالثة
۱۳- سورة الرعد- مکیة
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قوله تعالی: «یَمْحُوا اللَّهُ ما یَشاءُ وَ یُثْبِتُ» بدانک شاه راه دین حق سه چیزست: اسلام و سنّت و اخلاص. در اسلام خائف باش و در سنت راجی و در اخلاص محبّ، اسلام از خوف چاره نیست و سنّت بی رجا نیست و اخلاص جز مایه محبّ نیست، خائف را گویند میترس، راجی را گویند همیجوی، محبّ را گویند همیسوز، تا هنگامی آید که خائف را خطاب این بود که لا تخف مترس که روز ترس بسر آمد، و راجی را گویند لا تحزن اندوه مدار که امیدت بر آمد و درخت شادی ببرآمد، و محبّ را گویند ابشر شاد باش که شب هجر بپایان رسید و صبح وصل برآمد، این هر یکی را در عالم روش خویش محو و اثباتست، از دل خائف ریا میسترد و یقین مینهد، بخل میسترد جود مینهد، شره میسترد قناعت مینهد، حسد می سترد شفقت مینهد، بدعت میسترد سنّت مینهد، بم میسترد امن مینهد. از دل راجی اختیار میسترد تسلیم مینهد، تفرقت میسترد جمع مینهد، سرگردانی بنده میسترد نور سبق مینهد. از دل محبّ رسوم انسانیّت میسترد شواهد حقیقت مینهد، یمحو النّعوت الانسانیّة و یثبت النّعوت الرّبّانیة، یمحو شواهد کم و یثبت شاهده، از شاهد بنده میکاهد و از شاهد خود میفزاید تا چنانک باوّل خود بود بآخر هم خود باشد.
۲
پیر طریقت ازینجا گفت: الهی جلال عزّت تو جای اشارت نگذاشت، محو و اثبات تو راه اضافت برداشت، تا گم گشت، هر چه رهی در دست داشت، الهی زان تو میفزود و زان رهی میکاست تا آخر همان ماند که اوّل بود راست.
۳
محنت همه در نهاد آب و گل ماستپیش از دل و گل چه بود آن حاصل ماست
۴
و یقال یمحو العارفین بکشف جلاله و یثبتهم بلطف جماله فبکشف الجلال انخنست العقول فطاحت و بلطف الجمال طربت الارواح فارتاحت. اوّل بنده را در بحر کشف جلال بموج دهشت غرق کند تا در غلبه انس از خود رها شود بحالی که تن صبر بر نتابد و دل با عقل نپردازد و نظر تمییز را نپاید، بسان مستان بوادی دهشت سر در نهد عطشان و حیران گهی گریان و گه خندان، نه فراغتی که دل رمیده باز جوید، نه مساعدی که بخت خویش با وی باز گوید:
صفحهٔ ۱ از ۳