خلوتی با میبدی
۱ - النوبة الثانیة
۵۱- سورة الذاریات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این سوره هزار و دویست و هشتاد و هفت حرف است، سیصد و شصت کلمت و شصت آیت، جمله بمکه فرو آمد باجماع مفسّران و در این سورة دو آیت منسوخ است، یکی: فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ منسوخ است باین آیت که بوی متصل است: وَ ذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْری تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِینَ.
۲
آیت دوم: وَ فِی أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ، منسوخ است بآیت زکاة. و در بیان فضیلت سورة ابیّ بن کعب گفت: قال رسول اللَّه (ص) من قرأ سورة، و الذاریات ذروا أعطی من الاجر عشر حسنات بعدد کل ریح هبّت و جرت فی الدنیا.
۳
قوله: وَ الذَّارِیاتِ ذَرْواً یعنی الریاح التی تذروا التراب ذروا کقوله: تعالی تَذْرُوهُ الرِّیاحُ، تقول ذروت الشی‌ء ذروا اذا اطرته فی الهواء و اذریت الشی‌ء اذراء اذا نثرته بالارض و قوله: ذَرْواً، مصدر افاد المبالغة فی الکثرة و قیل ذروا مفعول و المراد به المذروّ.
۴
فَالْحامِلاتِ وِقْراً یعنی السحاب تحمل ثقلا من الماء کقوله: السَّحابَ الثِّقالَ و قوله: سَحاباً ثِقالًا.
صفحهٔ ۱ از ۱۴