خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چشم لطف اگر بینی گرفتاران رسوا رابه ما هم گوشه چشمی که رسوا کرده‌ای ما را
۲
پس از مردن نخواهم سایه طوبی ولی خواهمکه روزی سایه بر خاکم فتد آن سرو بالا را
۳
حذر کن از دم سرد رقیب، ای نوگل خندانکه از باد خزان آفت رسد گل‌های رعنا را
۴
دلا، تا می‌توان امروز فرصت را غنیمت دانکه در عالم نمی‌داند کسی احوال فردا را
صفحهٔ ۱ از ۲