خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کیم بوسه زنم ساعد زیبایش را؟گر مرا دست دهد بوسه زنم پایش را
۲
چشم ناپاک بر آنچهره دریغست، دریغدیده پاک من اولیست تماشایش را
۳
ناز میبارد از آن سرو سهی سر تا پااین چه نازست؟ بنازم قد و بالایش را
۴
خواهم از جامه جان خلعت آن سرو روانتا در آغوش کشم قامت رعنایش را
صفحهٔ ۱ از ۲