خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست آرزوی کشتن آن تند خو مراگر او نکشت، می کشد این آرزو مرا
۲
جان من از جدایی آن مه بلب رسیدای وای! گر فلک نرساند باو مرا
۳
با ذوق جستجوی تو آسوده خاطرمآسودگی مباد ازین جستجو مرا
۴
ننگست عاشقان جهان را ز نام منعاشق مگوی، هر چه توانی بگو مرا
صفحهٔ ۱ از ۲