خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز، تا نهیم سر خود بپای دوستجان را فدا کنیم، که صد جان فدای دوست
۲
در دوستی ملاحظه مرگ و زیست نیستدشمن به از کسی، که نمیرد برای دوست
۳
حاشا! که غیر دوست کند جا بچشم مندیدن نمیتوان دگری را بجای دوست
۴
از دوست، هر جفا که رسد، جای منتستزیرا که نیست هیچ وفا چون جفای دوست
صفحهٔ ۱ از ۲