خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که خلقی سخن عاشقی من کردنددوست را با من دل سوخته دشمن کردند
۲
سوختم ز آتش این چرب زبانان، چون شمعسوز پنهان مرا بر همه روشن کردند
۳
بعد ازین دست من و دامن این سنگدلانکه بآهنگ جفا سنگ بدامن کردند
۴
برضا کوش، هلالی و ز قسمت مخروشهر کرا هر چه نصیبست معین کردند
صفحهٔ ۱ از ۱