خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز آن شوخ بما غیر نگاهی نکندآن هم از ناز کند گاهی و گاهی نکند
۲
می روم بر سر راهش بامید نظریآه! اگر بگذرد آن شوخ و نگاهی نکند
۳
این همه ناله، که من می کنم از درد فراقهیچ ماتم زده خانه سیاهی نکند
۴
حاصل عشق همین بس که: اسیر غم اودل بمالی ندهد، میل بجاهی نکند
صفحهٔ ۱ از ۲