خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو لاله سینهٔ من کاش پاره‌پاره کنند!به داغ‌های درون یک به یک نظاره کنند
۲
به پیش یار دلم را، چو غنچه، بشکافندبه او جراحت پنهانم آشکاره کنند
۳
ز سیل دیده خرابم، ز سوز سینه کبابمیان آتش و آبم، ز من کناره کنند
۴
ز اشک و چهرهٔ زردم اگر نیند آگاهشبی تفحص آن از مه و ستاره کنند
صفحهٔ ۱ از ۲