خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من نمیخواهم که : در کویش مرا بسمل کنیدحیف باشد کان چنان خاکی بخونم گل کنید
۲
چون نخواهم زیست دور از روی او، بهر خداتیغ بردارید و پیش او مرا بسمل کنید
۳
بهر قتلم رنجه میدارید دست ناز کشهم بدست خود مرا قربان آن قاتل کنید
۴
چون بعزم خاک بردارید تابوت مراهر قدم، صد جا، بگرد کوی او منزل کنید
صفحهٔ ۱ از ۲