خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش پیمانه تهی آمدم از می خانهکاشکی! پر شود امروز مرا پیمانه
۲
بعد مردن اگر از قالب من خشت زنندآیم و باز شوم خشت در می خانه
۳
خواستم کین دل سودا زده عاقل گرددوه! که عاقل نشد و ساخت مرا دیوانه
۴
آفتابی و رخت شمع جهان افروزستهمه ذرات جهان گرد سرت پروانه
صفحهٔ ۱ از ۲