خلوتی با عنصری
شمارهٔ ۵۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همیشه سر زلف آن سیمتنگره بر گره یا شکن بر شکن
۲
بپیچد همی چون من از عشق اوگره بر بنفشه شکن بر سمن
۳
به شب ماند آن زلف و هرگز که دیدشب قیرگون روز را پیرمن
۴
چمیده یکی سرو شد در سرایمر او را دل مهربانان چمن
صفحهٔ ۱ از ۹