خلوتی با عنصری
شمارهٔ ۲۲
قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه تنها باشد همه جهان با اوستو گرچه با او باشد همه جهان تنهاست
۲
گناه دشمن پوشد چو تیره گشت بعفوبچیرگی در عفو از شمایل حکماست
۳
عجب مدار ز من گر مدیح او گویمکه هرک گوید جز من بمدح او گویاست
۴
ز فضل و مخبر و منظر بر او گوا بس کنکه آشکارٍۀ مرد از نهان مرد گواست
صفحهٔ ۱ از ۲