خلوتی با عنصری
شمارهٔ ۶۴
قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست مانی ابر پس چون باغ ازو ارتنگ شدنیست آزر باد پس چون باغ ازو شد پرنگار
۲
چون درخت گل که هر چند ابر نوروزش همیبیشتر شوید مر او را بیشتر گردد نگار
۳
پیش ازین از گل گلاب آمد همی و اکنون نگرکز گلاب آید همی گل ، نادرست این روزگار
صفحهٔ ۱ از ۱