خلوتی با عنصری
شمارهٔ ۱۳۵
قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ماه سیه پوش تو روشن شده ماهیهم شمع سرای من و هم پشت سپاهی
۲
از قامت و قدّ تو برد سرو بلندیوز حلقۀ زلف تو برد قیر سیاهی
۳
جانم به صلاح آید از آن نوش لب توگر باز نیفزاید چشم تو تباهی
۴
یعقوب اگر زنده شود باز به عالمنشناسدت ای ترک ز پیغمبر چاهی
صفحهٔ ۱ از ۲