خلوتی با عنصری
شمارهٔ ۱۳۷
قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز زلف تو برده ست شبوّی بویازو گشت پر مشک مشکوی و کوی
۲
کجا جوی خون بینی ای دلربایرخان مرا اندر آن جوی جوی
۳
تو گوئی که دل شستم از تو چرادل از من چه شوئی دل از شوی شوی
۴
چو چوگان خمیدست بدگوی مانباشم بچوگان بدگوی گوی
صفحهٔ ۱ از ۲