خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۴۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه ناموران را تفاخر از هنرستتفاخر هنر از شهریار نامورست
۲
جلال دولت عالی جمال ملت حقکه پادشاه جهان است و خسرو بشرست
۳
اگر زمانه بنازد ز عدل او نه شگفتکه عدل او ز حوادث زمانه را سپرست
۴
به گِرد رایت او گَرد گر ظفر خواهیکه گرد رایت عالیش آیت ظفرست
صفحهٔ ۱ از ۷