خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۱۰۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترکی‌که دو لب شیرین چون شهد و شکر دارددو دایرهٔ مشکین بر طرف قمر دارد
۲
خط بر رخ اوگویی بر ماه زره دارددل در بر اوگویی در سیم حَجَر دارد
۳
سیّ و دوگهر بینم در تنک دهان اوبر روی‌گهرگویی دو تَنک شَکر دارد
۴
گوهر گهر ار دارد گیرد ز شعاع خورخور نور بدان روشن سی و دوگهر دارد
صفحهٔ ۱ از ۹