خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۳۰۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از مشک اگر ندیدی بر پرنیان علموز قیر اگر ندیدی بر ارغوان رقم
۲
بر پرنیان ز مشک علم دارد آن نگاربر ارغوان ز قیر رقم دارد آن صنم
۳
زلف سیاه بر رخ او هست سایبانبر طرف نور طرفه بود سایبان ظُلَم
۴
با روی او بهشت به دنیا شد آشکاروز شرم روی او ز جهان شد نهان ارم
صفحهٔ ۱ از ۱۲