خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۳۵۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرنیان بافد همی باد صبا در بوستانهر درختی طَیْلسان سازد همی از پرنیان
۲
گر همی خواهی که بینی پرنیان را تار و پودبرگ و بار هر درختی بنگر اندر بوستان
۳
تا چکاوک بست موسیقار بر منقار خویشارغنون زن گشت بلبل بر درخت ارغوان
۴
خوش بود آواز موسیقار و صوت ارغنونساخته با یک دگر در مجلس شاه جهان
صفحهٔ ۱ از ۱۱