خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیار آن چه دلِ ما به یکدگر کَشَدابه سر کش آن چه بلا و اَلَم به سر کشدا
۲
غلامِ ساقیِ خو‌یشم که بامدادِ پگاهمرا ز مشرقِ خُم، آفتابْ برکشدا
۳
چو تیغِ باده برآهیجم از میانِ قدحزمانه باید تا پیشِ من سپر کشدا
۴
چه زَرّ و سیم و چه خاشاک‌ْ پیشِ من، آن روزکه از میانهٔ سیماب، آبِ زَر کشدا
صفحهٔ ۱ از ۲