خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کندتا به زیر حلقهٔ زلفش دلم منزل‌کند
۲
دل‌که از من بگسلد منزل‌کند در زلف اوعشق او کز در درآید منزل اندر دل کند
۳
هرکجا او بگذرد رویش جهان پرگل‌کندهرکجا من بگذرم چشمم زمین پرگل کند
۴
گاه ازو بیم فراق است وگهی امید وصلبیم و امیدش همه کار مرا مشکل کند
صفحهٔ ۱ از ۲