خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی ز بامداد روان کن کئوس راتا گردنان نهند به پیشت رئوس را
۲
زنگار غم به صیقل می بستر از پگاهصفوت چنین دهند ذوات و نفوس را
۳
وقت سحر چو بانگ برآرد خروس صبحتو نیز هم به بانگ درآور خروس را
۴
کنج فراغ گیر که در کاینات نیستشایسته تر ز می کده جایی جلوس را
صفحهٔ ۱ از ۳