خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سِتر ابر چند توان داشت آفتابای رشک آفتاب برافکن ز رخ نقاب
۲
خود برگرفته گیر نقاب از جمال خورخفاش چون کند که ندارد توان و تاب
۳
گر ذره ای ز نور تجلی کند ظهورهمچون کلیم کار ببازی مکن شتاب
۴
گردون تراب بر سر آن تیره بخت کردکز دست داد دامن اولاد بوتراب
صفحهٔ ۱ از ۳