خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بود بر طلوع صبح شرابزود بشتاب ساقیا بشتاب
۲
پیشتر زان که آفتاب کندکلّه ی ما چو کوره ی پرتاب
۳
آفتاب قدح کند روشنکنج تاریک ما به برق شراب
۴
دوست مطواع دوست در همه حالیار هم رنگ یار در همه باب
صفحهٔ ۱ از ۳