خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به وعده مده بیش از اینم فریبکه نازک دلان را نباشد شکیب
۲
تو را هر چه می بینم از خوی تونمی بینم الّا ستیز و عتیب
۳
جفا بر اسیران بی دل کنندولیکن هم آخر به حد و حسیب
۴
اگر دل به دل می رود باک نیستمیان دو یک دل نباشد حجیب
صفحهٔ ۱ از ۲