خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تو ما را اتّصالِ جانی استوین حدیث از عالمِ روحانی است
۲
عقل گفت او از کجا تو از کجامن چه دانم قدرتِ ربّانی است
۳
جز به چینِ زلفِ تو اقرار منهر چه دانم غایت نادانی است
۴
جز به سر گردیدن اندر پایِ توهر چه دیگر هست سر گردانی است
صفحهٔ ۱ از ۷