خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا بی دلی و برناییستمانده در دام عشق زیباییست
۲
من اگر دوست را ندارم دوستپس همه عمر من تمناییست
۳
لایق درد عشق شیرینیهم چو فرهاد درد پیماییست
۴
متنعّم چو خسروِ پرویزپس رو عشق نیست خودراییست
صفحهٔ ۱ از ۴