خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ز دوست به زنجیر باز نتوان داشتبه دفع وعده و تاخیر باز نتوان داشت
۲
رها کنید مرا عاقلان چه میخواهیدقضای رفته به تدبیر باز نتوان داشت
۳
مریض را که اجل می برد مترسانیدز موج بحر که تقدیر باز نتوان داشت
۴
مرا اگر همه عالم به قصد برخیزندبه تیغ از آن قد چون تیر باز نتوان داشت
صفحهٔ ۱ از ۲