خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوی عرق چین تو باد صبا برگرفتیا زخواص بهار نشو و نما برگرفت
۲
گویی عطار صبح کرد معنبر جهاننافه ی چین برگشاد مشک ختا برگرفت
۳
بوی گل بی وفا در سرش افکند شوربلبل شوریده سر راه نوا برگرفت
۴
کرد دماغ خرد ممتلی از بوی خوشاز اثر آن نسیم سیر ز ما برگرفت
صفحهٔ ۱ از ۳