خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمزۀ شوخِ تو شیرین حرکاتی داردکشتۀ هر مژه فرهاد صفاتی دارد
۲
در خورِ توتیِ جان در چمنِ باغِ جمالچشمۀ خضرِ لبت تازه نباتی دارد
۳
بوسه یی گر بدهی خیر بود باز مزناین فقیری ز تو امّیدِ زکاتی دارد
۴
خازنِ وصل بگو تا بدهد دادِ دلمکه ز دیوانِ ازل بر تو براتی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳