خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که با سابقان قدم سپردهر دو عالم به یک درم نخرد
۲
گو جهان بر خلاف مذهب باشموقن البته هیچ غم نخورد
۳
غلط احول است قرابهبود و نابود را به هم شمرد
۴
به همه حال هست مطلق رانیست بیند چو از عدم نگرد
صفحهٔ ۱ از ۲