خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هجر با روزگار من آن کردکه صفت جز به وصل نتوان کرد
۲
به دو زلفت که روزگارِ مراگاه مجموع و گه پریشان کرد
۳
به دو چشمت که ملک پیمان راگاه معمور و گاه ویران کرد
۴
به کمان دو ابرویت که مرابر دل از غمزه تیر باران کرد
صفحهٔ ۱ از ۳