خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مجاوران صوامع مگر نمی دانندکه ساکنان خرابات عشق مردانند
۲
قلم به حرف خطا می کشند در قومیکه بر جریده محصول حاصل ایشانند
۳
بهشت و دوزخ ایشان حضور و غیبت اوستاگر نه غافل از اینند و فارغ از آنند
۴
رحیق و کوثر و حور و قصور و طوبی رابه یک نظر بدهند و غنیمتی دانند
صفحهٔ ۱ از ۳