خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز نامردی ندارم طاقت نوربدین عذرم که خواهد داشت معذور
۲
دگر بار ار بود با او حضوریوگر بی من بود نورٌ علی نور
۳
چنان خواهم که مستغرق بباشمدر آن نور تجلّی بی کُهِ طور
۴
حجابش طور بُد گویی از آن شدکلیم الله به رای خویش مغرور
صفحهٔ ۱ از ۳