خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش یار آمد به بالینم فرازگفت ای خوش خفته شب‌های دراز
۲
ای به خود مشغول چون رهبان به بتگوییا ما را نخواهی دید باز
۳
اعتبار از ما ز خود کن اعتباراحتراز از ما ز خود کن احتراز
۴
کشتی بی نوح را تدبیر چهسر فرودادن به گرداب مجاز
صفحهٔ ۱ از ۳