خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگسلم از دوست امیدِ وصولباک ندارم ز رقیبِ فضول
۲
عاقل اگر عیب کند گو بکنشیفته کی کرد نصیحت قبول
۳
از اثرِ پرتوِ خورشیدِ عشقخیره بماندند نفوس و عقول
۴
فارغم از فرطِ غلویِ عمومایمنم از خوفِ غرورِ جهول
صفحهٔ ۱ از ۳