خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق تو از نوکِ قلم دود برآرموز سینۀ چون کوره به دم دود برآرم
۲
تا بی خودم از نرگسِ ترکانۀ مستتآهی زنم از ملکِ عجم دود برآرم
۳
گر زلف گره بر گرهت باز گشایماز صد دلِ پر آتشِ غم دود برآرم
۴
از صاعقۀ برقِ نفس گر بجهانماز هرچه وجودست و عدم دود برآرم
صفحهٔ ۱ از ۳