خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه هیچ نی ام هر چه هستم آن تواممرا مران که سگ بر آستان توام
۲
به زلتی که رود از نظر میندازمکه برگرفته ی الطاف بی کران توام
۳
بر اعتماد قبول توام کز اول عهدعنایت توبه من گفت ضمان توام
۴
نماند هیچ ز من و ز تغلب سوداهنوز بر سر بازار امتحان توام
صفحهٔ ۱ از ۳