خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا تا کژ نشینم راست گویمغلامِ قامت چالاک اویم
۲
بَروبالا از این خوشتر نباشدسخن در سرو دارم راست گویم
۳
همه کس را نظر بر روی خوب استکه نی من فتنه‌ی روی نکویم
۴
اگر بازم ملاقاتی دهد دستبه کامِ‌دل علی رغم عدویم
صفحهٔ ۱ از ۲