خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوی بهار آمده ست و وقت گل ستانباد خزان رفت و فتنه های زمستان
۲
باغ و چمن از نسیم گل شده بویاسرو سهی سایه اوفکنده به بستان
۳
روی زمین از بهار غنچه گرفته ستسوی چنار آمده ست بلبل دستان
۴
وقت نشاط است و خرّمی و جوانیبی خبران غافل اند خفته چو مستان
صفحهٔ ۱ از ۳